
Niet 1 maar 2 droombanen!
Wat ga je doen als je op werkgebied de allerleukste baan hebt die je je kan wensen?
Achterover leunen en genieten?
Dat laatste zeker! Ik geniet elke dag van alle geweldige cliënten die in mijn praktijk Te Aroha over de vloer komen. Samen onderzoeken waar de pijnpunten zitten, waar klachten vandaan komen maar vooral samen ervoor zorgen dat er een nieuwe weg ingeslagen kan worden zonder fysieke, emotionele of mentale klachten. Mijn droombaan 🩷
Maar achterover leunen? Dat zit niet helemaal in de aard van het beestje, dus….. toen mijn man mij attendeerde op een leuke functie als BABS (trouwambtenaar) binnen de gemeente Valkenswaard was ik zo enthousiast en “moest” ik gewoon solliciteren. Al jaren riep ik dat ik dit zou willen gaan doen, mocht de kans zich voordoen.
Ik heb mijn cv afgestoft (dat was hard nodig, het was lang geleden dat ik een cv nodig heb gehad) en opgeleukt en deze met mijn motivatiebrief gemaild. Daarna afwachten…. En toen mocht ik op gesprek. Door naar de volgende ronde en daarin kregen we een bijna onmogelijke casus waar we mee aan de slag mochten. Ik heb een speech geschreven en een fake bruidspaar (dank je wel collega’s 😉) mogen trouwen in het Weerderhuysje. Wat een ervaring! Of ik het nu wel of niet zou worden…. Deze ervaring had ik mooi in de pocket. Fantastisch!
Daarna was het afwachten… en kreeg ik het geweldige nieuws dat ik me naast Pascale en Gwen en natuurlijk “de oude rotten”
Nicole, Martijn en Michael de nieuwe trouwambtenaar van Valkenswaard mag noemen!
In plaats van 1 droombaan, 2 droombanen. Wie had dat gedacht?
Heel veel zin om te starten in het gezellige team van BABSEN van de gemeente Valkenswaard.
En afgelopen vrijdag was het zover. Op 4 juli 2025, ben ik beëdigd in de rechtbank van Den Bosch. Het was ook de dag dat mijn moeder 70 jaar geleden geboren werd. Zeker weten dat ze vanaf boven even met me meekeek en er op haar manier ook bij was 🩷.
Liefs,
Karen
Andere weetjes en verhalen

Loslaten 10.0 Blog over "gewoon" loslaten. Loslaten lost op. Maar hoe doe je dat nu eigenlijk?
Loslaten 10.0 Loslaten lost op…..Daar kan ik me prima in vinden.Maar voor je op dat punt komt heb je vaak al een flinke weg afgelegd. In mijn praktijk ligt eentegeltje met diezelfde tekst: loslaten lost op. Een paar jaar geleden gekocht voor mezelf en voor een vriendin, die psycholoog is en er precies zo over denkt maar ook weet hoe ingewikkeld het pad van loslaten kan zijn. Ik heb het tegeltje eerst eenaantal maanden in onze eigen woonkamer neergelegd… wat mooie gesprekken opgeleverd heeft. Daarna is ie verhuisd naar mijn praktijkruimte. Ik betrap me er wel eens op inde praktijk dat ik tegen een cliënt zeg: je mag het gewoon loslaten, het dient je niet langer en staat je groei in de weg. Ja mooie woorden maar vooral dat woordje “gewoon” is niet helemaal op z’n plaats. Loslaten is wat mij betreft misschien wel de moeilijkste opdracht in het leven. En als het je is gelukt….Mag je het in een volgende situatie “gewoon” nog een keer doen! En nog een keer….. en nog een keer…

Papa
Lieve pap, ik mis je bulderende lach, ik mis “onze” momenten onder het genot van een heerlijk Kasteelbiertje, ik mis onze (verhitte) discussies, ik mis jouw armen om me heen en ik mis je woorden die me telkens opnieuw onvoorwaardelijk liefde lieten voelen. En toch….in de energie ben je nog steeds bij me. Het fysieke moet ik misschien missen maar ik voel je nog steeds dicht bij mij, dicht bij ons.







